Other site of tourism/Inna strona turystyki - Žižkov Television Tower in Prague/ Zizkov wieża telewizyjna w Pradze

 "  Ilekroć przede mną wyrasta (a dzieje się to co chwila),    

  wrzyna mi się w ciało niczym śmiercionośna broń, 

choć szpicem celuje w niebo"

/Petr Kral/

 " Whenever it grows in front of me (and it happens every now and then), 

it cuts into my body like a deadly weapon, 

although with its spike it aims at the sky"

/Petr Kral/

Witam Was serdecznie po dłuższej przerwie. W czerwcu miałam niezwykle intensywny okres związany z pracą, próbami do spektaklu oraz dwoma krótkimi wyjazdami. Totalnie nie starczyło mi czasu, aby być tu z Wami częściej, co postaram się troszkę nadrobić. Zanim przejdę do relacji z podróży po Pradze, to zapraszam Was do krótkiego spotkania z budynkiem uważanym za jeden z najbrzydszych budynków na świecie. Žižkov Television Tower, bo to o nim mowa  jest najwyższą, mierząca 216 metrów budowlą w stolicy Czech-Pradze. Aby ją zobaczyć skorzystajcie z zielonej linii metra i wysiądźcie na stacji Jiriho z Podebrad. Wystarczy przejść kilka metrów i już będziecie mieli okazję podziwiać ten niezwykły budynek. Nie będę ukrywać, że gdy my zobaczyliśmy go po raz pierwszy zrobił na nas ogromne wrażenie wywołując silne uczucie niepokoju.

Hello everyone after a long break. In June I had an extremely busy period with work, rehearsals for a play and two short trips. Totally I didn't have enough time to be here with you more often, which I will try to make up for a little. Before I get to the report of my Prague trip, I'd like to invite you to a brief encounter with a building considered one of the ugliest buildings in the world. Žižkov Television Tower, as it is referred to, is the tallest building in the Czech capital-Prague, measuring 216 meters. To see it, take the green metro line and get off at Jiriho z Podebrad station. Just walk a few meters and you will already have the opportunity to admire this remarkable building. I won't hide the fact that when we saw it for the first time it made a huge impression on us causing a strong feeling of anxiety.

Žižkov Television Tower została zbudowana na przełomie lat 80-tych oraz 90-tych. Zaprojektowała ją trójka architektów: Vaclav Aulicky, Jiri Kozak  oraz Alex Bem.  Emitowane jest z niej siedem stacji radiowych oraz cztery multipleksy nadziemnej telewizji. Ponadto znajdują się na niej stacje bazowe telefonii komórkowej oraz urządzenia do monitoringu środowiska.

Žižkov Television Tower was built in the late 1980s and early 1990s. It was designed by a trio of architects: Vaclav Aulicky, Jiri Kozak and Alex Bem.  Seven radio stations and four above-ground television multiplexes are broadcast from it. In addition, it houses cell phone base stations and environmental monitoring equipment.

 Od początku była ona obiektem licznych kontrowersji. Zbudowana na dawnym żydowskim cmentarzu, mająca niezwykle futurystyczne wygląda rakiety kosmicznej wieża była krytykowana właśnie za swój wygląd. Okoliczni mieszkańcy obawiali się także negatywnego wpływu fal elektromagnetycznych. W roku 2000 dodatkowo została "ozdobiona" kilkoma rzeźbami raczkujących dzieci o zdeformowanych twarzach autorstwa  kontrowersyjnego czeskiego rzeźbiarza Davida Cernego. Stanowiły one symbol ery komunizmu, infantylności oraz niezdolności do osiągnięcia dojrzałości. Dla mnie osobiście element ten dodatkowo wpływa na niepokojącą już "z natury" konstrukcję.

It has been the subject of much controversy from the beginning. Built on a former Jewish cemetery and having an extremely futuristic space rocket look, the tower was criticized precisely for its appearance. Local residents were also concerned about the negative impact of electromagnetic waves. In 2000 it was additionally "decorated" with several sculptures of crawling children with deformed faces by controversial Czech sculptor David Cerny. They were a symbol of the communist era, infantility and the inability to reach maturity. For me personally, this element further contributes to the already "inherently" disturbing construction.

Architekturę wieży zdecydowanie możemy określić mianem stylu high-tech. Na wysokości 66 metra w jej wnętrzu znajduje się restauracja oraz kawiarnia, natomiast na wysokości 93 metrów umieszczono punkt widokowy, z którego można podziwiać przepiękną panoramę Pragi. Dla osób gustujących w nietuzinkowych noclegach, wieża telewizyjna oferuje także możliwość wynajęcia apartamentu w jednopokojowym hotelu. Jego cena jednak nie należy do najniższych.

The architecture of the tower can definitely be described as high-tech style. At a height of 66 meters inside it there is a restaurant and a café, while at a height of 93 meters there is a vantage point from which you can admire the beautiful panorama of Prague. For those with a taste for unusual accommodations, the TV tower also offers the possibility of renting an apartment in a one-room hotel. Its price, however, is not among the lowest.

Žižkov Television Tower jest atrakcją, którą zdecydowanie warto uwzględnić podczas zwiedzania Pragi. Zdecydowanie, gdy będziecie mieli okazję zobaczyć ją z bliska, jej widok nie pozostawi Was obojętnym.

Žižkov Television Tower is an attraction that you should definitely consider when visiting Prague. Definitely, when you have the opportunity to see it up close, its view will not leave you indifferent.

Inna strona turystyki/ Other site of tourism - Milan Bosco Verticale/ Mediolan Bosco Verticale

 "- Zdumiewająca architektura, nie sądzi pani? - westchnął"

/Edmund Nizurski/

"Amazing architecture, don't you think?" He sighed.

/Edmund Nizurski/

Jak już spora część z Was wie, mam słabość do blokowisk, nietypowych budynków, niespecjalnie turystycznych miejsc oraz architektury nowoczesnej i brutalistycznej. Z tych powodów wybierając się do Mediolanu wiedziałam, że oprócz miejsc, które zwykle znajdują się na mapie turystycznej tego miasta muszę koniecznie zobaczyć niezwykłe budynki mieszkalne ukryte pod nazwą Bosco Verticale, co w tłumaczeniu oznacza tyle co pionowy/wertyklany las. Nazwa ta, jak sie domyślacie nie jest przypadkowa. Bosco Verticale to bowiem dwa nietuzinkowe budynki znajdujące się w dzielnicy Porta Nuova. Ich pomysłodowacą jest Stefano Boeri - prekursor konceptu tzw. zielonych wieżowców. Projekt ten łaczy w sobie element nowoczesnego blokowiska oraz natury. Uwierzcie mi na żywo ta para robi niesamowite wrażenie.

Na Bosco Verticale składają się dwa budynki : pierwszy - Torre E o wysokości 11 metrów, mający 27 kondygnacji oraz drugi Torre D mierzący 76 metrów i posiadający 19 kondygnacji. Na ich terenia na licznych balkonach, tarasach oraz dachach rośnie łącznie około 20 tysięcy roślin, kwiatów, drzew oraz krzewów wytwarzających rocznie około 19000 kilogramów tlenu. Zatem Bosco Verticale nie tylko dobrze wygląda, ale także przyczynia się do budowania mikroklimatu pochłaniając rocznie 10000 kilogramów CO2. Dbaniem o roślinność zajmuje się reguralnie obsługa budynku. Budowa całości zajęła 5 lat i w ostateczności został on oddany do użytku w roku 2014.

Bosco Verticale zapoczatkował trend na zielone budynki na całym świecie. Podobne projekty znajdują się już między innymi na terenie Chin oraz Szwajcarii, ale o tym opowiem Wam innym razem. Minusem tych budowlanych piękności jest zdecydowanie to, że do ich powstania potrzebna była dużo większa liczba surowców oraz materiałów niż przy standartowych budynkach. Zatem miejmy nadzieję, że w przyszłości budowanie tego typu obiektów będzie mniej kosztowne dla przyrody bo chyba sami przyznacie, że taki miejski blokowiskowy las wygląda w centrum miasta niezwykle efektownie.

As many of you already know, I have a weakness for apartment blocks, unusual buildings, not particularly touristy places and modern and brutalist architecture. For these reasons, when I decided to go to Milan, I knew that in addition to the places that are usually on the tourist map of this city, I must necessarily see unusual residential buildings hidden under the name Bosco Verticale, which in translation means the same as vertical forest. This name, as you can guess, is not accidental. Bosco Verticale are two unusual buildings located in the Porta Nuova district. Their originator is Stefano Boeri - the precursor of the concept of the so-called green skyscrapers. This project combines the elements of a modern housing estate and nature. Believe me live, this pair of buildings makes an amazing impression.

Bosco Verticale consists of two residential buildings: the first - Torre E, 11 meters high, 27 storeys, and the second, Torre D, 76 meters high and 19 storeys. In their area, on numerous balconies, terraces and roofs, a total of about 20,000 plants, flowers, trees and bushes grow, producing about 19,000 kg of oxygen annually. So Bosco Verticale not only looks good, but also contributes to a microclimate by consuming 10,000 kilograms of CO2 each year. The building staff regularly takes care of them all. It took 5 years to build the whole building and it was finally put into use in 2014.

Bosco Verticale started the trend for green buildings all over the world. Similar projects are already in China and Switzerland, but I'll tell you about it another time. The minus of these construction beauties is definitely the fact that they needed a much larger number of raw materials and materials than in standard buildings. So let's hope that in the future building this type of buildings will be less expensive for nature, because you will probably admit that such an urban block forest looks very impressive in the city center.

Turystyka kontrowersyjna- Controversial tourism - Pipe micro apartaments/Mikro mieszkania z rur

 "Kiedyś znajdę dla nas dom, 

z wielkim oknem na świat"

/Anita Lipnicka/

"One day I will find a home for us,

with a great window to the world "

/Anita Lipnicka/

Witajcie :-)

 Od kilku lat Hongkong mierzy się z krzyzysem mieszkaniowym ( pamiętacie; niedawno pisałam Wam o podniebnych slumsach) Jak już wiecie ceny własnego mieszkania potrafią sięgać tam naprawdę wysokich sum. Z tego powodu jedne z najwyższych w skali światowej cen własnego lokum sprawiły, że wielu architektów stara się znaleźć dla nich tańsze, legalne alternatywy. Jednym z nich jest James Law, który wymyślił koncept mikro-mieszkań w postaci rur. Uważa on, że dzięki temu projektowi już za kilka lat Hongkong upora sie z postępującym kryzysem mieszkaniowym. Takie mieszkania pozwolą bowiem wielu młodym ludziom na posiadanie włanego kąta zanim będzie ich stać na prywatne mieszkanie. 

Hello :-)

 For several years, Hongkong has been facing a housing crisis (remember; I recently wrote to you about sky slums) As you already know, the prices of your own apartment can reach really high amounts there. For this reason, some of the world's highest prices for their own accommodation have made that many architects try to find cheaper, legal alternatives for them. One of them is James Law, who came up with the concept of micro-apartments in the form of pipes. He believes that thanks to his project, Hongkong will be able to deal with the progressing housing crisis in a few years. This kind of flats will allow many young people to have an own place before they can afford a private flat.

Studio Jamesa Law przygotowało już prototyp takich układnych w stosy rur mieszkań któremu nadało nazwę OPod Tub Housing. Projekt ten jest  obecnie w fazie eksperymentalnej  jednak  sam architekt  rozpoczął już zaczął starania, aby wprowadzić go życie.

Takie jednostki mieszkalne można byłoby umieszczać w zestawieniach, ale także mogłoby funkcjonować jako samodzielne moduły.

James Law's studio has already prepared a prototype of this pipe flats, which it gave the name OPod Tub Housing. This project is currently in the experimental phase, but the architect himself has already started efforts to implement it.

Such housing units could be exist as a groups, but could also function as stand-alone modules.

Każda taka jednostka mieszkaniowa składałaby się z betonowej rury o szerokości około 2,5 metra i  powierzchni  9,29 m2 z drzwiami otwieranymi za pomocą smartfona. Drzwi OPod Tube Housing byłyby w tym projekcie jednocześnie jego oknem i zajmowały jeden z otworów wejściowych. Wewnatrz znajdowałoby się siedzisko pełniące jednocześnie funkcję łóżka. Wewnątrz znajduje się też miejsce na lodówkę, kuchenkę mikrofalową czy wieszak do obrań w postaci szyny.W tylnej części umieszczona jest łazienka oraz toaleta.

W projekcie wykorzystano różnego rodzaju technologie. W Jego zakrzywionych ścianach byłoby pomieszczenie, w którym człowiek mógłby wypocząć, przygotować posiłek a nawet wziąć kąpiel.

Each such housing unit would consist of a concrete pipe approximately 2.5 meters wide and 9.29 m2 in area with a door that can be opened via a smartphone. OPod Tube Housing's door in this project would be at the same time its window and occupy one of the entrance openings. Inside there would be a seat that would also function as a bed. Inside, there is also a place for a refrigerator, microwave oven or clothes hanger in the form of a rail, while the rear part houses a bathroom and a toilet.

Various technologies were used in the project. Its curved walls would be a room where a person could rest, prepare a meal and even take a bath.

Koszt powstania OPoda jest stosunkowo niewielki, dzięki temu jego czynsz wynosiłby okolo 340 Euro miesięcznie ( dla porównania koszt wynajmu małej kawalerki wynosi ponad 1700 Euro). Według mnie Opod-y są dużo lepszą opcją mieszkalną dla tych mniej zamożnych aniżeli  "domy-klatki" o których pisałam Wam w ostatnim poście z tej serii. A co Wy myślicie o tym pomyśle?

The cost of establishing OPod is relatively low, thanks to which its rent would be around EUR 340 per month (for comparison, the cost of renting a small studio apartment is over EUR 1700). In my opinion, Opods are a much better housing option for those less wealthy than "cage houses" about which I wrote to you in the last post in this series. And what do you think about this idea?

 

Inna strona turystyki/ Controversial Tourism - Habitat 67

 "Nie ważne jaki budynek wybudujesz

i w jakich luksusach żyjesz.

Słońce jest jedno dla wszystkich

i wstaje zawsze na wschodzie"

"No matter what building you will build

and what kind of luxuries do you live.

The sun is one for all

and always gets up in the east"

Habitat 67 to kompleks budynków zaprojektowany na wystawę Expo 67 przez Moshe Safdiego w ramach jego pracy dyplomowej. Pełnił on tam rolę pawilonów. Inspirację dla autora projektu stanowiła architektura małych górskich miasteczek Blsikiego Wschodu, Japoni oraz Włoch. Budynek zlokalizowany jest w Montrealu nad brzegiem rzeki Świętego Wawrzyńca.

Habitat 67 is a building complex designed for the Expo 67 exhibition by Moshe Safdi as part of his thesis. It played the role of pavilions there. The author of the project was inspired by the architecture of small mountain towns of the Middle East, Japan and Italy. The building is located in Montreal on the banks of the Saint Lawrence River.

Składa się on z 354 z połączonych na przeróżne sposoby przefabrykobowanych, identycznych żelbetowych elementów tworzących moduły, których wysokość wynosi 12 pięter. W momencie oddania go do użytku liczył on 158 mieszkań o wielkości od 56m2 do 167m2. W efekcie połaczenie niektórych mieszkań ich liczba zmalała do 146.

Każde z nich zajmuje od  dwóch do ośmiu modułów i posiada od jednej do aż trzech kondygnacji. Każde z mieszkań posiada także ogród. W budynku ponadto znajduje sie sześć wind, a przez całą długość kompleksu na niektórych piętrach utworzone są chodniki, które umożliwiają swobodny dostęp do mieszkań.

It consists of 354 of the prefabricated, identical reinforced concrete elements connected in various ways, forming modules, the height of which is 12 floors. At the time of its commissioning, it consisted of 158 apartments ranging in size from 56 m2 to 167 m2. As a result, the connection of some apartments, their number decreased to 146. Each of them takes from two to eight modules and has from one to three floors. Each apartment also has a garden. There are also six elevators in the building, and along the entire length of the complex, there are pavements on some floors, which allow for free access to the apartments.

Ten nietuzinkowy rodzaj struktury miał za zadanie zdaniem architekta połączenie zabudowy o charakterze wielorodzinnym z walorami domku rodzinnego. Każdy z mieszkańców miał bowiem zapewnione poczucie prywatności a także dostęp do ogródka umieszczonego na dachu sąsiadującego modułu. Mieszkania ta oprócz dużo większego poczucia prywatności miały także zapewnić lepszy dostęp do światła, powietrza oraz stworzyć większe poczucie komfortu.

Cały obiekt zajmuje powierzchnię 22tysięcy kilometrów kwadratowych, a jego całkowity koszt pochłonął 17 mln dolarów kanadyjskich. Mimo, że budynek zyskał miano cuda architektury i wzbudził ogromne zainteresowanie, to własnie ze względu na wysoki koszt powstania nie osiągnął sukcesu na większą skalę. 

According to the architect, this unusual type of structure was supposed to combine multi-family housing with the values of a family house. Each of the residents had a sense of privacy and also access to a garden located on the roof of the adjacent module. Apart from a much greater sense of privacy, these apartments were to provide as well better access to light and air and create a greater sense of comfort. The entire facility covers an area of 22,000 square kilometers, and its total cost was 17 million Canadian dollars. Although the building was known as an architectural miracle and aroused great interest, it was due to the high cost of its construction that it did not achieve success on a larger scale.

Moshe Safdi od początku wierzył, że taki rodzaj architektury stworzy ludziom większy komfort mieszkalny. Liczył także, że ten model budownictwa będzie stosowany na szeroką skalę. Niestety koszty mieszkań  okazały się być jednak znacznie wyższe od standartowych lokali na które i tak w czasach kryzysu ekonomicznego i naftowego nie wszystkich było stać.

W 2009 roku ministerstwo kultury uzanało Habitat 67 za obiekt zabytkowy. Sam architekt zarezerwował sobie w nim dwupoziomowy apartament, w którym jednak nigdy nie zamieszkał. Od roku 2018 jest on dostępny dla zwiedzających.

Moshe Safdi believed from the beginning that this type of architecture would create more living comfort for people. He also hoped that this construction model would be used on a large scale. Unfortunately, the cost of flats turned out to be much higher than standard flats which, in times of the economic and oil crisis, not everyone could afford. In 2009, the Ministry of Culture recognized Habitat 67 as a historic building. The architect himself reserved a two-level apartment in it, in which, however, he never lived. It has been available to visitors since 2018.

pictures: internet