Turystyka Kontrowersyjna /Controversial tourism- Karl Marx-Hof building/ budynek Karl-Marx-Hof

 "Czasami czuję się, jakbym była takim budynkiem.

 Ściany stoją, chociaż są zniszczone i brudne, 

ale w środku już nic nie ma. Pusto i ciemno."

"Sometimes I feel like I am such a building.

 The walls are standing, even though they are dilapidated and dirty, 

But there is nothing inside anymore. It's empty and dark."

W dzisiejszym odcinku z serii zabieram Was do 19-tej dzielnicy Wiednia, gdzie w latach 1927-1930 powstawał jeden z najdłuższych bloków mieszkalnych na świecie.  Został zaprojektowany przez Karla Ehna a jego długość wynosi 1100 metrów. Do jego budowy zużyto ponad 24 miliony cegieł. W budynku znajdowały się łącznie 1382 mieszkania, które zamieszkiwane były przez ponad 5000 mieszkańców. Dzięki elewacji w kolorze czerwonym, sprawiał on w momencie oddania go do użytku publicznego, wrażenie sporej architektonicznej fortecy. Kolorystyka dalszej części elewacji ma odcień bladej żółci albo jest jasnoniebieska. Kompleks ten cechuje się bardzo niską  gęstością zabudowy. Wewnętrzny dziedziniec wraz z parkiem, ma ponad 10 000 metrów kwadratowych i stanowi wspólną przestrzeń rekreacyjną. 

Na terenie budynku w momencie powstania działało dość bogate zaplecze komunalne - na jego terenie  znajdowały się biblioteki, ośrodek zdrowia, pralnie, biura, przedszkole, szkoły, restauracje, a nawet łaźnie oraz pralnie. Te ostatnie nie są obecnie użytkowane, a w ich miejscu zbudowano muzeum opowiadające historię tzw. czerwonego Wiednia.Wzdłuż budynku znajdują się aż cztery przystanki tramwajowe. Światło dzienne oraz elektryczność były standardem od samego początku powstania tej modernistycznej, mieszkalnej twierdzy. Mieszkania te posiadały także balkony, które w latach 30-tych były typowe raczej dla mieszkań klasy średniej i bogatej, aniżeli robotniczej, dla której kompleks ten przede wszystkim powstał. 

Zatem, jeśli jesteście fanami architektury i kiedykolwiek będziecie mieli okazję pojechać do Wiednia to zdecydowanie warto ten budynek zobaczyć na własne oczy, zwłaszcza, że jest on traktowany także jako obiekt historyczny, który odegrał swoją rolę podczas II Wojny Światowej.

***

In today's episode in the series, I take you to Vienna's 19th district, where until 1927 to 1930 was built one of the longest residential blocks in the world.  It was designed by Karl Ehn and its length is 1,100 meters. More than 24 million bricks were used in its construction. The building contained a total of 1,382 apartments, which were inhabited by more than 5,000 residents. Thanks to its red-colored facade, it gave the impression of a sizable architectural fortress when it was put into public use. The color scheme of the rest of the facade is a shade of pale yellow or light blue. The complex is characterized by very low-density housing. The inner courtyard, including the park, is more than 10,000 square meters and is a common recreational space. 

At the time of its construction, the building was home to quite extensive community facilities - there were libraries, a health center, laundries, offices, a kindergarten, schools, restaurants and even bathhouses and laundries. The last two of them are now out of use, and in their place has been build  a museum telling the story of so-called Red Vienna. Along the building there are as many as four streetcar stops. Daylight and electricity were standard from the very beginning of the construction of this modernist residential fortress. The apartments also had balconies, which in the 1930s were typical of middle-class and wealthy apartments rather than the working class for whom the complex was primarily built. 

So, if you are a fan of architecture and ever have the opportunity to go to Vienna it is definitely worth seeing this building with your own eyes, especially since it is also treated as a historical building that played its role during World War II.

• 
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
• 
  
• 
  
  
  
  
  
• 
  

photos: internet

Controversial Tourism/ Turystyka kontrowersyjna- part 3 - Katowice - Stars buildings/ Budynki gwiazdy

 "Katowiczanie nie muszą się 

wstydzić swojego miasta. 

Jego zabudowa stanowi doskonałą dokumentację

 ponad stuletniej historii."

/Jerzy Śmiałek/

"The inhabitants of Katowice 

do not have to be ashamed of their city.

Its buildings are perfect documentation

over a century of history. "

/ Jerzy Śmiałek /

Dzisiaj zapraszam Was do trzeciej, ostatniej części opowiadającej o perełkach wśród katowickich blokowisk. Wspólnie odbędziemy wirtualną podróż po osiedlu określanym potocznie mianem Gwiazd. Osiedle Walentego Roździeńskiego, gdyż tak formalnie brzmi jego nazwa, to kompleks siedmiu wieżowców mieszkalnych wybudowanych w całości latach 70-tych. Podstawą każdego z nich jest ośmioramienna gwiazda i to właśnie jej zawdzięczają one swoją unikatową architekturę. Dzięki takiej nietypowej podstawie każdy z bloków mieści większą liczbę lokali mieszkaniowych aniżeli byłoby to możliwe w budynkach wybudowanych na planie podstawy o kształcie prostokąta. Takie rozwiązanie przyczyniło się między innymi do zmniejszenia utraty ciepła o około 30%.  Za projekt w całości odpowiada znany nam z poprzedniego wpisu duet architektów - Henryk Buszko, Aleksander Franta oraz Tadeusz Szewczyk.

 

Popularne "Gwiazdy" powstały na terenach dawnych stawów oraz zbiorników wody popłuczkowej pochodzącej z nieistniejącej już kopalni Katowice. Teren ten po uprzednim przebadaniu okazał się na tyle stabilny, że zadecydowano o wybudowaniu na jego terenie zespołu budynków mieszkalnych. W pierwszym etapie powstały trzy nich. W ich otoczeniu wybudowano także budynek szkoły. Całość budowy zakończono w roku 1978. Na jej terenie oprócz wymienionej powyżej szkoły znajdują się także dwa przedszkola, Poczta Polska, gabinety lekarskie, filia miejskiej biblioteki publicznej oraz cały kompleks budynków handlowo-usługowych. Działa tutaj także Klub Spółdzielczy KSM " Pod gwiazdami", który organizuje różnego typu zajęcia dla jego mieszkańców.

 

Wszystkie wieżowce mają identyczne parametry. Każdy z nich składa się z mierzących 81 metrów 27 kondygnacji. Osiedle od strony drogi głównej otoczone jest specjalnymi ekranami akustycznymi. W każdym z budynków znajdują się trzy windy osobowe (w tym jedna osobowo-towarowa), ze względu na umieszczone na niektórych kondygnacjach budynku lokale usługowo-handlowe. Zamiast piwnic każdemu z mieszkań przysługuje specjalna komórka. "Gwiazdy" wyposażone są także w specjalny system bezpieczeństwa obejmujący między innymi system przeciwpożarowy połączony z lokalu jednostka Straży Pożarnej, instalację hydrantów czy monitoring. Na dachach umieszczone jest natomiast specjalne oświetlenie lotnicze.

 

Przykłady wymienionych przeze mnie w ostatnich wpisach katowickich osiedli udowadniają, że nie wszystkie tego typu projekty skazane są na porażkę. Przy wsparciu władz jak i dzięki samym mieszkańcom potrafią zmienić się w miejsca, w których naprawdę chce się mieszkać oraz żyć.

Today I invite you to the third, last part about gems among blocks of flats in Katowice. Together, we will go on a virtual tour of the estate commonly called " the Stars". The Walentego Roździeńskiego estate, as its formal name sounds like, is a complex of seven residential skyscrapers built entirely in the 70s. The basis of each of them is an eight-pointed star and thanks for this they owe their unique architecture. Thanks to such an atypical base, each block contains a larger number of apartments than it would be possible in buildings built on a rectangular base plan. Among other things, this solution contributed to the reduction of heat loss by about 30%. The architect duo known to us from the previous posts - Henryk Buszko, Aleksander Franta and Tadeusz Szewczyk, are fully responsible for this design.

 

Popular "Stars" were built in the areas of former ponds and wash water reservoirs from the now defunct Katowice mine. This area, after research, turned out to be so stable that it was decided to build a complex of residential buildings there. In the first stage, three of them were created. A school building was also built in their vicinity. The entire construction was completed in 1978. In addition to the above-mentioned school, there are also two kindergartens, the Polish Post Office, medical offices, a branch of the municipal public library and a whole complex of commercial and service buildings. There is also the KSM Cooperative Club "Pod Gwiazdami", which organizes various types of activities for its residents.

 

All skyscrapers have identical parameters. Each of them consists of 27 floors measuring 81 meters. The estate on the side of the main road is surrounded by special acoustic screens. In each building there are three passenger lifts (including one passenger and goods lift), due to the service and commercial premises located on some floors of the building. Instead of basements, each apartment has a special cell. "Stars" are also equipped with a special security system including, inter alia, a fire protection system connected to the premises of the Fire Brigade unit, installation of hydrants or monitoring. On the roofs is placed  special aviation lighting.

 

The examples of the housing estates I mentioned in recent posts prove that not all projects of this type are doomed to failure. With the support of the local goverment and thanks to the residents themselves, they can change into places where you really want to live not only survive.

zdjęcia/photos : Karolina Antosik

Controversial tourism - Katowice part 1 - Superjednostka/ Superunit

 "Katowice wyglądają jak ciche miasto

 zbożnej mieszczańskiej pracy."

"Katowice looks like a quiet city

godly bourgois job" 

Skomasowana Jednostka Mieszkaniowa, czyli  "Superjednostka" to zdecydowanie jeden z najbardziej charakterystycznych i największych wielokondygnacyjnych budynków w Polsce. Znajdujący się przy Alei Wojciecha Korfantego w Katowicach wieżowiec został zaprojektowany w latach 60-tych i oddany do użytku na początku lat 70-tych. Wówczas rozpoczęła się "walka" wśród właścicieli popularnych w tamtych czasach książeczek mieszkaniowych. Mieszkania były niewielkie, ale za to widok z okien na miasto zdecydowanie to rekompensował. 

Budynek umieszczony został na specjalnych żelazobetonowych słupach, mających na celu minimalizowanie wszelkich wstrząsów tektonicznych. Wyposażony w windy, które zatrzymują się na co trzecim piętrze, wysokościowiec jest wyposażony w własne niezależne zasilanie w prąd oraz wodę. Przejścia pomiędzy poszczególnymi kondygnacjami możliwe są  wyłącznie na piętrze drugim, ósmym oraz czternastym. Budynek ma wysokość 51 metrów. Na jego 15 piętrach znajdują się 764 mieszkania, 12 wind, 175 garaży. Może on pomieścić łącznie około 3000 mieszkańców. Dla każdego kto pojawia się w jego wnętrzu gościnnie, będzie się on jawił jako swoisty labirynt schodów oraz klatek, w których nie sposób się nie zgubić.

Superjednostka została zaprojektowana przez Mieczysława Króla, który podczas procesu projektowania wzorował się na pomysłach Corbusiera. Niestety w porównaniu do Corbusiera, Superjednostka nie posiada ani ogrodów, ani basenu. W jej obrębie mieści się jedynie działająca do dziś przychodnia. Pralnie bowiem w bardzo wielu przypadkach zostały wcielone przez mieszkańców do ich własnych lokum powiększając ich pierwotny metraż.  

Co ciekawe katowicki wieżowiec ma bardzo dobrze rozwiązany element współpracy sąsiedzkiej.Wielu mieszkańców bardzo chętnie nawzajem sobie pomaga, spotykając się w świetlicach oraz realizując wspólnie projekty kulturalne. Budynek, który dawniej przyciągał nieciekawy element społeczny - narkomanów, kieszonkowców czy bezdomnych, dzisiaj wyposażony jest w sprawnie działające portiernie. Dodatkowo został on lepiej zabezpieczony na wypadek rozprzestrzenienia się na jego terenie pożaru.

Od 1994 roku Superjednostka oficjalnie ma status osiedla mieszkaniowego. Ceny mieszkań wbrew pozorom wcale nie należą do najniższych, a to ze względu na fakt, iż zyskał on status budynku kultowego. W 2014 roku powstał film dokumentalny w reżyserii Teresy Czepiec opowiadający historię jego mieszkańców, który serdecznie polecam przede wszystkim fanom brutalizmu - link poniżej:

https://vod.pl/filmy,1/superjednostka,3926

The "Superunit" housing unit is definitely one of the most characteristic and largest multi-storey buildings in Poland. Located at Aleja Wojciecha Korfantego in Katowice, the building was designed in the 60's and put into service in the early 70's. It was then that the "fight" for housing among the owners of the then popular housing books began. The flats were small, but the view of the city from the windows made up for it.

The building was placed on special reinforced concrete pillars, which are designed to minimize any tectonic tremors. Equipped with elevators that stop on every third floor, the skyscraper has its own independent power and water supply. Passages between the individual floors are possible only on the 2nd, 8th and 14th floors. The building is 51 meters high. Its 15 floors have a total of 764 apartments, 12 elevators and 175 garages. It can hold a total of about 3,000 inhabitants. For everyone who appears inside the building, it will appear as a kind of labyrinth of stairs and staircase, in which you can easily get lost.

Superunit was designed by Mieczysław Król, who was based his concept  on the ideas of Corbusier during the process of its design. Unfortunately, compared to Corbusier, the Super Unit has neither gardens nor a swimming pool. There is only a medical clinic in its area. Laundry rooms in many cases were incorporated by residents into their own flats, increasing their original size.

Interestingly, the Katowice skyscraper has a very well-resolved element of neighborhood cooperation. Many residents are very willing to help each other, meet in community centers and carry out cultural projects together. The building, which used to attract an uninteresting social element - drug addicts, pickpockets or the homeless, today is equipped with efficient porter's lodges. In addition, the building is better protected in case of fires spreading within it.

 Since 1994, Superunit officially has the status of a housing estate. Contrary to appearances, the prices of apartments are not smal cause of the fact that it has gained the status of a cult building. In 2014 was made a documentary film directed by Teresa Czepiec. It is telling the story of its inhabitants, which I heartily recommend especially to fans of brutalism - link below:

https://vod.pl/filmy,1/superjednostka,3926

Zdjęcia : Karolina Antosik

Turystyka kontrowersyjna/Controversial Tourism - Fawele w Rio/Favelas in Rio

 "Podróżujemy nie tylko by wypoczywać,

ale też poszerzać swoją wiedzę o świecie"

                                                                                                                              "We travel not only to rest,

                                                                                       but also expand your knowledge about the world "

Slumsy w Brazylii potocznie określane mianem faweli to chyba jedne z najbardziej znanych dzielnic biedy na świecie. Swoją nazwę zawdzięczają rosnącej na wzgórzach Rio rośliny. Mówi się, że zamieszkuje je około 8% mieszkańców całego kraju. Na pozór, te stworzone z różnego rodzaju śmieci, desek oraz blachy konstrukcje mieszkalne sprawiają wrażenie ogromnego chaosu. Jednak w rzeczywistości tworzą one całkiem spójny mieszkalny twór dający schronienie ponad 17 milionom obywateli. To właśnie tam pod koniec XIX wieku zamieszkiwali wolni, nie mający gdzie się podziać niewolnicy oraz żołnierze weterani. W wieku XX tereny te natomiast fawele stały się "domem" dla tych wszystkich, których nie było stać na życie w centrum miast. 

The slums in Brazil, commonly known as favela, are probably one of the most famous poverty districts in the world. It owes its name to a plant that grows in the hills of Rio. They say that they are inhabited by about 8% of the entire country's population. Seemingly, these residential structures made of various types of rubbish, boards and metal sheets give the impression of enormous chaos. However, in reality, they form quite a coherent residential structure that provides shelter to over 17 million citizens. At the end of the 19th century they were inhabited by free, nowhere to go slaves and veteran soldiers . In the twentieth century,  favelas became a "home" for all those who could not afford to live in the city center.

Fawele początkowo skupiały małe grupki ludzi, które z upływem czasu zaczęły się powiększać organizując samodzielnie swoje struktury. Na ich terenie działa pomoc sanitarna oraz opieka medyczna. Zazwyczaj rozlokowane są one  na obrzeżach miast, a najbardziej znane z nich znajdują się właśnie w Rio. Im wyżej wyjdziemy, tym na większe niebezpieczeństwo będziemy narażeni. Bowiem domy, które wybudowane są na najwyższym poziomie zwykle należą do narkotyków bossów. Dzięki temu zyskują oni  czas do ewentualnej ucieczki gdyby na terenie faweli pojawiła się policja.

Initially, the favelas gathered small groups of people, which with the passage of time began to expand, organizing their structures on their own. There is sanitary assistance and medical care in their area. Usually they are located on the outskirts of cities, and the most famous of them are in Rio. The higher we go, the more dangerous we will be. Because houses that are built at the highest level usually belong to drug bosses. Thanks to this, they gain time for a possible escape if the police appeared in the favela.

Życie mieszkańców brazylijskich slumsów często uzależnione jest od ich rodzaju oraz lokalizacji. Jedną z najbardziej znanych faweli jest znajdująca się na wzgórzu Rio De Janeiro -  Rochina, która oferuje zdecydowanie lepsze warunki życia aniżeli inne brazylijskie slumsy. Większość domów zbudowana jest tutaj z cegły, ma dostęp do bieżącej wody i elektryczności. Stanowi samodzielną społeczność, w której nie brakuje szkół, szpitali, czy różnego rodzaju firm. Jednak i tu spotkamy się z biedą przestępczością, narkotykami, prostytucją. Poważnym problem są warunki sanitarne co sprawia, że mieszkańcy znacznie częściej narażeni są na różnego rodzaju choroby.

The life of Brazilian slum dwellers often depends on their type and location. One of the most famous favelas is Rochina, located on the hill in Rio De Janeiro, which offers much better living conditions than other Brazilian slums. Most of the houses here are built of brick and have access to running water and electricity. It is an independent community with many schools, hospitals and various companies. However, also here we will meet poverty, crime, drugs, prostitution. Sanitary conditions are a serious problem here, which means that residents are more often exposed to various types of diseases.

Najpopularniejszą i zarazem najbezpieczniejsza fawelą jest Santa Maria. To właśnie tutaj w roku 1995 powstał słynny teledysk króla popu Micheal Jacksona "They don't care about us". Wiele faweli jest obecnie otwartych na turystów. W wielu można udać się do restauracji, czy baru a nawet posłuchać jazzowego koncertu. Jednak wciąż mają one swoją mroczną stronę. Kradzieże, handel narkotykami, posiadanie broni, skorumpowani policjanci czy prostytucja to zdecydowanie ich codzienność.

The most popular and safest favela is Santa Maria. In 1995 exactly here it was made  the famous music video of the king of pop Micheal Jackson "They don't care about us". Many favelas are now open to tourists. In many of them you can go to a restaurant or bar and even listen to a jazz concert. However, they still have a dark side. Theft, drug trafficking, gun possession, corrupt policemen or prostitution are definitely their every day life.

Mimo tej mrocznej strony brazylijskie fawele mają swój niepowtarzalny i różnorodny urok, co sprawia, że wielu turystów decyduje się poznać je bliżej. Można to zrobić, korzystając z lokalnych akredytowanych przewodników "Communidade", którzy zwykle spędzili na ich obszarze całe swoje życie. Zdecydowanie odradza się wchodzenie na te tereny samemu, gdyż łatwo można stać się ofiarą przestępstwa. Pieniądze ze zwiedzania przeznaczane są przede wszystkim na ich rozwój. Spora część mieszkańców faweli to z natury dobrzy oraz uczciwi ludzie, ale pomimo to należy w nich zachować szczególną ostrożność. Nie popisywać się bogactwem, biżuterią ani wszelkiego rodzaju drogimi gadżetami lub sprzętem. Tego typu wycieczki mają zwykle na celu edukować turystów. Pokazać im inną stronę kraju, nakreślić problem, z którym wielu obywateli boryka się od najmłodszych lat. Dlatego tym bardziej podczas takiej „wizyty” powinniśmy szanować prawa lokalnej społeczności.

Wyniki tłumaczeniMimo tego ciemnego oblicza brazylijskie fawele mają jednak swój niepowtarzalny oraz różnorodny klimat, który sprawia, że wielu turystów decyduje się poznać je nieco bliżej. Można to uczynić korzystając z usług lokalnych akredytowanych przewodników "Communidade",  którzy zwykle spędzili na ich terenie całe życie. Zdecydowanie odradzane jest zapuszczanie się na ich tereny samemu, gdyż łatwo można wówczas stać się ofiara przestępstwa. Pieniądze ze zwiedzania faweli przeznaczane są przede wszystkim na ich rozwój. Część mieszkańców faweli to ludzie z natury dobrzy oraz uczciwi, ale pomimo tego należy zachować w nich szczególną ostrożność. Nie afiszować się bogactwem, biżuterią czy różnego rodzaju drogimi gadżetami czy sprzętami. Tego rodzaju wycieczki mają zwykle na celu edukację turystów. Pokazanie im innej strony kraju, zakreślenie problemu, z którym wielu obywateli boryka się od najmłodszych lat. Dlatego też, tym bardziej w trakcie takiej "wizyty" powinniśmy opierać się na poszanowaniu praw lokalnej społeczności. 

Despite this dark side, Brazilian favelas have their own unique and diverse charm which makes many tourists decide to get to know them a little closer. This could be done by using the local accredited "Communidade" guides who have usually spent their entire lives there. It is strongly discouraged to enter these areas alone, because you can easily become a victim of a crime. The money from visiting the favela is spent primarily on their development. Some of the inhabitants of the favela are naturally good and honest people, but despite this fact, special care should be taken in them. Do not show off wealth, jewelry or all kinds of expensive gadgets or equipment. These types of tours are usually aimed at educating tourists. Showing them a different side of the country, delineating a problem that many citizens struggle with from an early age. Therefore, even more so during such a "visit" we should respect the rights of the local community.

Jeśli chcielibyście zobaczyć fawele od środka bardzo polecam relacje z Rio nakręcone przez Fifty na pół, do której link znajdziecie poniżej :

                                       https://www.youtube.com/watch?v=srD8jKLGKxg

If you would like to see the favelas from the inside, I highly recommend the report from Rio shot by Fifty in half, to which you can find the link below:

                                      https://www.youtube.com/watch?v=srD8jKLGKxg

pictures: internet